MotoGP. Bère.

‘t Is vandaag zondag. En in principe veel te warm om buiten te komen. Echt. Geloof me.

Ideale dag dus om een wedstrijdje Formule 1 te bekijken. Eén nadeel: er is geen Formule 1 dit weekend. Door zo’n futiliteit laten wij ons niet zo makkelijk ontmoedigen, dus wordt er naar een ietwat waardig alternatief gezocht. En dat wordt gevonden. MotoGP in Mugello, Italië.

In tegenstelling tot België is MotoGP in ongeveer ieder ander land van de wereld extreem populair. Belgen kijken niet naar MotoGP, maar naar Motorcross. Omdat we daar goed in zijn. Correctie, goed in waren.

Wat is nu mijn punt? Wel, MotoGP is geniaal. En in principe spannender en interessanter dan Formule 1. In de GP van Mugello hebben 7 verschillende piloten op een bepaald punt de leiding gehad. De kerel die in de eerste ronde aan kop reed is uiteindelijk tiende geworden. De kerel die in de helft van de race onklopbaar bleek is elfde geworden. Rossi is als vierde gestart, dan zesde geworden, dan magistraal naar de eerste plaats gereden, dan weer vijfde geworden om uiteindelijk net derde te finishen. Man, man, man. En zo gaat het ongeveer met iedereen. Er zijn maar 23 ronden gereden, maar die 23 ronden zijn zo spectaculair dat je meer actie, verandering en spanning hebt dan in een heel Formule 1 seizoen samen. Voorbeeld. De race is begonnen op een nat circuit dat gaandeweg droger werd. Dus moest er van regenbanden naar slicks gewisseld worden. Maar omdat je, wegens zeer duidelijke redenen, de band van een moto niet zo snel kan vervangen als die van een auto wisselen de jongens niet van banden, maar van moto. En ongeveer allemaal op hetzelfde moment. Chaos in die pitlane, prachtig.

Formule 1 heeft niet afgedaan. Zeker dit seizoen niet. Maar MotoGP heeft er een fan bij. En Jorge Lorenzo ook. Wat een talent.

-Karel